Home > Nieuws > Over de grens

Over de grens

Bedrijfsdiefstal is geen onderwerp waar ondernemers het op netwerkbijeenkomsten graag over hebben. Het is lastig te verklaren waarom er een taboe op lijkt te rusten.

dinsdag, 28 september 2010 10:52

Bedrijfsdiefstal is geen onderwerp waar ondernemers het op netwerkbijeenkomsten graag over hebben. Het is lastig te verklaren waarom er een taboe op lijkt te rusten. Overheerst een gevoel van schaamte dat het in jouw bedrijf is voorgekomen? Misschien. Is het de ongrijpbaarheid van het fenomeen; je kunt immers niet altijd aantonen dat er spullen weg zijn? Zou kunnen. Of is het simpelweg de enorme teleurstelling in stelende medewerkers? Wie zal het zeggen. Een ding is zeker: het kan ons ondernemers allemaal overkomen. En het kan je, zo weet ik uit eigen ervaring, diep in je ziel én portemonnee raken.

Iedereen kan zich schuldig maken aan fraude en bedrijfsdiefstal. Ongeacht zijn of haar functie. Fraude is er in alle soorten en maten. Van het maken van geheime afspraken met klanten tot het meenemen van printpapier. Frauduleus gedrag van medewerkers is wat mij betreft ook: elke dag te laat op het werk verschijnen, liegen over gewerkte uren, te lang koffiepauze nemen, elk uur tien minuten buiten staan om te roken, sjoemelen met declaraties, onterecht ziekmelden en het meenemen van (in mijn bedrijfstak) bouwmaterialen. Fraude en diefstal omvatten alles wat mensen zichzelf ten onrechte toe-eigenen.

Wij werkgevers zouden financiële schade kunnen voorkomen door preventief beleid te voeren opdat de grenzen van het toelaatbare niet vervagen. Je kunt een bedrijf zó organiseren dat onverklaarbare afwijkingen in tijd, geld of materialen in de administratie zichtbaar worden. Daarnaast kun je ook duidelijke regels, instructies en procedures formuleren. Preventie heeft echter alleen zin als je jouw mensen ook daadwerkelijk controleert op naleving van de regels.

In elk bedrijf zitten rotte appels. Ook ik heb dat ervaren. Ik ben een paar jaar geleden voor tienduizenden euro's belazerd door een vertrouweling en drie medewerkers. Zij bleken afspraken te maken met leveranciers en staken geld in eigen zak. De zaak ligt al twee jaar voor behandeling bij de politie, afdeling economische delicten. Erachter komen dat mensen met wie je jaren werkt, jou willens en wetens belazeren, gaat door merg en been.

Ondanks deze nachtmerrie, is het controleren van medewerkers niet mijn stijl van ondernemen. Als je mensen te veel begrenst, zullen zij er juist alles aan doen om die grens te overschrijden. Vanuit die gedachte, wil ik blijven uitgaan van de goedheid van mijn 200 medewerkers. Ik werk op basis van vertrouwen en ga ervan uit dat medewerkers hun eigen verantwoordelijkheid nemen.

Het controleren van bijvoorbeeld werktijden is prima, tot op zekere hoogte. Natuurlijk ga ik op kantoor even na waar werknemer X had moeten zijn als ik hem op een gewone werkdag zomaar op straat tegen het lijf loop. Als hij de boel in de maling neemt, gaat er vier uur van de vakantiedagen af.

In plaats van de controle op werkuren, houd ik me liever bezig met de prestatie. Het resultaat telt. Daarom ontwikkelen we nu een systeem waardoor de prestaties meetbaar worden. Als de prestaties gemeten worden en voldoende bevonden, dan ligt er minder druk op het controleren van werktijden. Het gaat om de productie. Ik steek mijn energie liever in de menselijke verhoudingen, omdat ik ervan overtuigd ben dat dit de werkrelatie en de werksfeer ten goede komt. Fraude moet je natuurlijk aanpakken, maar gelukkig zijn verreweg de meeste werknemers te goeder trouw.

Hans Verkaart
voorzitter VNO-NCW Den Haag

Bron: Haaglanden Business, nummer 5 september 2010

Bekijk volledig artikel:  haaglanden_business.pdf